Wanneer je praat met iemand, geef je vaak je ongezouten mening. Maar realiseer je je dat woorden heel pijnlijk kunnen zijn. Wanneer iemand een gebeurtenis aan je vertelt dat hij of zij iets stoms heeft gedaan, dan is het genoeg om te luisteren. Kun je het niet laten om iets te zeggen, dan kun je ook iets vriendelijks zeggen. Met het inpeperen van de fout help je hem/haar niet. Met een luisterend oor zijn wel. Zonder dat je het misschien wilt of zonder dat je het doorhebt, kun je met je woorden enorme schade aanrichten.
Inspiratieverhaal:
Een groep kikkers trok door het bos en twee van hen vielen in een diepe kuil. Alle andere kikkers verzamelden zich rond de kuil. Toen ze zagen hoe diep de kuil was, vertelden ze de twee kikkers dat ze zo goed als dood waren.
De twee kikkers negeerden de opmerkingen en probeerden met al hun kracht uit de kuil te springen. De andere kikkers bleven hen vertellen dat ze moesten stoppen, dat ze zo goed als dood waren. Uiteindelijk nam één van de kikkers aan wat de anderen riepen en gaf het op. Hij viel neer en stierf.
De andere kikker bleef zo hard springen als hij kon. Weer riep de groep kikkers hem toe dat hij de kwelling moest stoppen en gewoon moest sterven. Hij begon nog harder te springen en eindelijk sprong hij eruit. Deze kikker was echter doof, hij hoorde de kreten van de anderen niet. Hij dacht ze hem de hele tijd aan stonden te moedigen.
Dit verhaal leert ons twee lessen. De tong heeft de kracht van leven en dood. Een aanmoedigend woord aan iemand die in de put zit kan hem er weer bovenop helpen en hem de dag door slepen. Een ontmoedigend woord aan iemand die in de put zit kan net datgene zijn dat hem doodt. Wees voorzichtig met wat je zegt. Spreek het leven tegen iedereen die je pad kruist. De kracht van woorden is sterk. Een aanmoedigend woord kan zo lang meegaan. Denk na voordat je spreekt.
